Congelado aquel segundo,
pasarán años y lustros,
y mañana de nuevo desnudos,
parecerá ficticio,
aquel nanosegundo,
dónde para siempre,
se separaron nuestras pieles,
aquel eterno abismo;
sin querer,
sin sentido,
hasta volvernos a encontrar,
I de cop,
un cop al cap,
l'oblit accelerat,
gangrenant-se el record,
crida fort al buit per últim cop:
"som aquí per existir".
la torpeza,
escribirte,
borrarnos,
tacharme.
un escalón mal puesto,
derrama,
salpica,
llora.
no hay sutura,
ni perdón,
ni cura,
el odio enquistado
siempre supura.